Sözlük
Bu sayfada ortopedi ve ortopedi ile ilgili kullanılan terminolojide türkçe karşılıkları yer almaktadır.
Abduksiyon: Gövde ve eklemlerde vücut orta hattından uzaklaşarak yanlara doğru yapılan hareket.
Açık Kırık: Kırılan kemiğin etrafındaki deri veya mukozanın kırığın dış ortamla temasına yol açacak şekilde yaralanmış , kesilmiş, yırtılmış yada hasarlanmış olması.
Açık Redüksiyon: Kırılmış bir kemik yada çıkmış bir eklemin cerrahi olarak orijinal durumuna getirilmesi.
Adduksiyon: Abduksiyonun tam tersi yani gövde ve eklemlerde vücut orta hattına doğru yanlardan merkeze doğru yapılan hareket.
Akromioklavikuler eklem: Skapulanın (Bkz) akromion isimli çıkıntısı ile Klavikula (Bkz) arasındaki omuz ekleminin üst çatısını oluşturan eklem.
Aksis: İkinci servikal vertebra.
Aksonotemezis: Aksonun kopması; dış kılıfının sağlam kalıp, sinirin içten kopması.
Akut: Birden bire ortaya çıkan, ani.
Amputasyon: Bir uzvun korunması için onun uç kısmındaki kemik seviyesinden, vücut için yaşamsal açıdan zararlı hastalıklı kısmın kesilerek çıkartılması.
Anestezi: Hiç bir şey hissetmemek, ameliyatlar sırasında ağrıyı ortadan kaldıran tıbbi müdahale.
Anesteziyoloji: Ameliyatların yapılabilmesi için hastaların ağrı ve his duyusunu merkezi (Genel) veya bölgesel (rejiyonal) yolla ortadan kaldıran yani anestezi tekniklerini uygulayan tıp bilim dalı.
Ankiloz: Eklemi oluşturan kemiklerin kendiliğinden birbirine kaynaması.
Ankilozan Spondilit: Omurganın eklemlerinde ankilozlara, hareket kısıtlılıklarına yol açan ilerleyici tipte seronegatif spondiloartropati.
Anterior: Ön taraf.
Anterior (Spinal) Cerrahi Girişim: (Omurgada) Ön taraftan ulaşılarak omurgaya uygulanan cerrahi işlem.
Anterior Cruciate Ligament: Dizde Ön Çapraz Bağ (ACL)
Aort: Kalpden çıkan kanı organlara ve ekstremitelere (Bkz) ileten Göğüs ve Karın boşluğunda yer alan en büyük atardamar.
Apofiz: Kas kirişleri ve bağların yapıştığı kemik çıkıntı ve büyüme merkezleri.
Apofizit: Apofizin inflamasyonu.
Arter: Atardamar
Artrit: Eklem içerisinde ve civar dokularda oluşan inflamatuvar (Bkz: İnflamasyon) durum.
Artrodez:Eklemi oluşturan kemiklerin ameliyat ile birbirine kaynamasının sağlanması işlemine verilen ad.
Artrografi: Eklem içerisine radyoopak madde verilerek Röntgenografi çekilmesi tekniği.
Artrolizis: Eklemdeki hareket güçlüğüne sebep olan dokuların gevşetilerek hareket açısının artırılması.
Artropati: Eklemin hastalığı demektir.
Artroplasti: Eklemin iş görecek şekilde cerrahi yolla yeniden şekillendirilmesi veya oluşturulması.
Artrorizis: Eklem hareketlerinin cerrahi olarak sınırlandırılması.
Artroskopi: Fiberoptik sistemle eklem içerisine giriş noktaları oluşturularak bakılıp incelenmesi ve cerrahi işlem yapılmasına da imkan veren teknik.(Ekleme uygulanan endoskopi)
Artrotomi:Eklem boşluğunun cerrahi yolla açılması.
Artroz: Eklem deformasyonu ve dejenerasyonu.
Asetabulum: Kalça ekleminde küresel biçimdeki Femur (Bkz) başının eklem yaptığı ve yuvalandığı karşı kemik çukurunu oluşturan Pelvise (Bkz) ait kemik parçası.
Aşil tendonu: Musculus Triceps surae nin (Baldır kası) Kalkaneusa (Topuğa) yapışan tendonu (Kirişi). Bu tendon vücudun en kalın tendonu olup, kas kasıldığında dize kısmen fleksiyon ve ayak bileği ve topuğa plantar fleksiyon hareketi yaptırır.
Aşiloplasti: Genellikle Aşil tendonu kontraktürlerinde (Kısalık ve gerginlik) tendonun z-plasti ile uzatılarak tekrar birbirine dikilmesi ameliyatıdır.
Atlas: Birinci servikal vertebra.
Atel: Alçıdan veya plastik maddelerden yapılan ekstremitenin belirli bir bölümüne uygulanan çevresini tamamen sarmayıp yaklaşık yarısı kadar kısmını içine alıp tespit yada istirahatini sağlayan malzeme.
Bandaj: Sargı bezi yada elastik sargı bezleri ile ekstremitelerin sargılanması.
