ortopedi

Gelişimsel Kalça Çıkığı ( Displasizi )

Birçok endikasyondan biri de kapali metotlarla stabil bir kalça elde edilememesidir. Bunlar; kapali redüksiyonun baslangicinda yetmezlik,
alçilama sirasinda yada alçida dislokasyondur.
Bazi merkezler hiç kapali redüksiyon denemez sadece açik redüksiyon yaparlarken, bazilari da artrografik degerlendirmeye göre sadece bas ile asetabulum arasinda 6mm’den fazla mesafe varsa anstabil kabul edip açik redüksiyon yaparlar. Açik redüksiyon med. veya ant. yaklasimla yapilabilir.
Medial yaklasimin avantajlari; min. diseksiyon ve redüksiyona engel olan yapilara direk ulasilmasidir. Dezavantajlari ise görüs alani dardir, med. femoral sirkumfleks arterin hasarlanma oraninin yüksek olmasi ve yeterli kapsülorafinin yapilamamasidir.
Ant. yaklasim ise daha iyi görüs ve kapsülorafi olanagi saglar.
Med. yada ant. yaklasim seçimi, kapsülorafi gerektirecek lig. laksisitenin olmasi, hastanin yasi ve cerrahin deneyimi ile iliskilidir.

Medial Yaklasim: Bu yaklasim cerraha femur basinda AVN olusturmadan yeterli gevsetme ve engelleyici sebepleri ortadan kaldirarak stabil bir redüksiyon elde etme imkani saglar. Ilk olarak Ludloff (pektineus ile iliopsoas araligindan girerek) tarafindan 1913 yilinda tarif edilmistir. Bir diger med. yaklasim Ferguson (Adduktorbrevis ile adduktor magnus araligindan girerek) tarafindan bildirilmistir. Önerilen, 1 yas ve altindaki çocuklarda med. yaklasim, daha büyük yaslarda ise büyük oranda kapsülorafi gerektireceginden ant. yaklasimdir. Açik redüksiyondan sonra bebek human pozisyonunda (90°’den fazla fleksiyon, 30 - 40° abduksiyon) 6 hafta için PPA’ya alinir ve intraop. X – ray çekilir. 6 Hafta sonra alçi degistirilir ve bazi otörler ayni pozisyonda diz üstü alçiya alirlarken baskalari da asetabulum gelisimine göre 3 – 6 ay daha abduksiyon splintinde takip ederler. Bu tür girisim 2 yasindan büyüklerde AVN riskini arttirir. Bu nedenle 2 yas üstünde AVN riski yüksektir.

Anterior Açik Redüksiyon: Cerraha med. girisimden daha genis bir görüs alani saglar. Ancak özellikle yüksek çikiklarda asetabulumun derinlerine ulasmak daha zordur. Redüksiyon sonrasi X – Ray, tek kesit BT ile redüksiyon, bas, triradiat kikirdak iliskisi degerlendirilmelidir. Eger redüksiyonu korumak için güç gerekiyorsa ve redüksiyon gergin görülüyorsa cerrah femur basindaki gerginligi azaltmak için femoral kisaltma yapabilir. Açik redüksiyon sonrasi fleksiyon, abduksiyon ve hafif iç rotasyonda diz alti PPA yapilir. 6 Hafta sonra anestezi altinda muayene edilir redüksiyon iyi ise 2. kez alçi yapilir yada 4 – 6 hafta için fleksiyon ve ekstansiyona izin veren abduksiyon iç rotasyon splintleri (Petrie cast) kullanilir. Bilateral çikiklar ayni seansta yada 1. kalçadaki alçi çikarildiktan sonra diger kalça yapilir.

Femoral kisaltmayla birlikte açik redüksiyon: Redüksiyondan sonra femur basinin asetabulum içinde basinç altinda kaldigi düsünülüyorsa 2 yasindan büyük çocuklarda femoral kisaltma yapilabilir. Stabil bir redüksiyondaki gerginligi degerlendirmenin yolu, gergin bir redüksiyonda, redüksiyon sonrasi ekstansiyonda cerrah asiri güç uygulamadan femur basini asetabulumdan ancak birkaç mm distrakte edebilir. Kisaltma ayri lateral kesi ile subtrokanterik yada intertrokanterik olarak yapilir. Daha önceleri rutin olarak yapilan varizasyon, derotasyon islemi, yapilan çalismalarda GKÇ’lilerde anteversiyon ve valgusun fazla bulunmamasi üzerine rutin olmaktan çikmis ve sadece gereken vakalarda uygulanmaya baslamistir. Anteversiyon yatan hastada patella yukari bakarken femur basi asetabuluma girinceye kadar yapilan iç rotasyon anteversiyon miktarini gösterir, ayrica en ideal ölçüm BT ile yapilandir. 45° anteversiyona kadar konservatif takip edenlr vardir (Normali;28 - 45°).
Ayrica femur basinin asetabuluma yerlesmesi için gereken abduksiyon miktari da yapilacak varizasyonun miktarini gösterir (Normali;145°). Redüksiyon için 45° üstünde anteversiyonda derotasyon, 30° üstünde abduksiyonda da varizasyon endikasyonu vardir.
Açik redüksiyon innominate osteotomi: Bazi merkezler çocuk 18 ay veya daha büyükse açik redüksiyon sirasinda innominate osteotomiyi rutin yaparlarken digerleri ise sadece açik redüksiyon yapip çocuk büyüdükten sonra eger gerekirse asetabuler augmentasyon prosedürlerinden birini yaparlar. Cerrah açik redüksiyondan sonra, ekstansiyon, nötral rotasyon ve abduksiyonda femur basinin örtünmesini degerlendirir ve ne kadar örtünmeye ihtiyaci olduguna karar verir. Bu pozisyonda eger basin 1/3’ ünden daha fazlasi görülüyorsa innominate osteotomi daha iyi kalça örtünmesi saglar. Örtünmesi süpheli olan 18 aydan büyük çocuklarda Salter, Pemberton ve diger periasetabuler osteotomiler yapilabilir.

D - 2 YAS VE ÜSTÜ ÇOCUKLARIN TEDAVISI:

GKÇ’li 2 – 6 yas arasi çocuklarin tedavisi degiskendir. Femur basi daha proksimalde ve kalça etrafindaki kaslar daha kontraktedir. Bu nedenle femoral kisaltma bu yas grubunda çok önemlidir. Daha önceleri böyle yüksek çikiklarda ameliyat öncesi traksiyon uygulama sonuçlari femoral kisaltmaya göre daha kötü ve morbiditesi daha fazladir. Yine ileri yas grubundaki çocuklarda daha iyi örtünme için Salter ve Pemberton gibi asetabuler osteotomilere ihtiyaç duyulur.
2 – 3 Yas; arasi çocuklarda cerrah açik redüksiyon sirasinda stabiliteyi degerlendirir. Eger örtünme yetersizse pelvik osteotomi yapilmalidir. Salter ve Pemberton osteotomileri en çok kullanilanlardir.
3 Yas üstündeki çocuklarda genellikle asetabuler prosedürler gereklidir.
Asetabuler prosedürler femoral kisaltma ile birlikte yapildiginda karsilasilan olasi komplikasyon kalçanin posteriyora dislokasyonudur. Dislokasyon en sik derotasyon yapildiginda görülür.
4 Yas üstü; çocuklarda femoral kisaltma ve açik redüksiyon uygulanir. Traksiyonla açik redüksiyonda sonuçlar daha kötü ve AVN orani %50 civarindadir.
Ünilateral ve bilateral olgularin tedavileri farklidir. Unilateral olgularda asimetrik yürüme ve fonksiyon daha çok etkilenmistir. Fakat cerrahi sonrasi komplikasyon orani bilateral olgularda daha fazladir.
Unilateral olgularda asetabuler örtünme olabilecekse redüksiyon 9 – 10 yaslarinda bile yapilabilir. Bilateral olgularda sonuçlar 8 yasindan sonra kötüdür. Ancak yine de 8 – 12 yas arasinda basarili sonuç alinabilecegini söyleyenlerde vardir.
Bilateral vakalarda 8 yasindan sonra tedavi edilmeyenlerin sonuçlari edilenlere göre daha iyidir.

KOMPLIKASYONLAR:

İlgili Yazılar

Sayfalar: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Etiketler: , , ,

Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuzu yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.

Yorumlar

benim bi sorum olacak 31 yaşındayım ve sol kalcada cıkıklıgım var bununla ilgili tedavi yöntenleri ve türkiyede bu ameliyatların başarı oranı yardım ederseniz cok sevinirim şimdiden teşekkürler

ortopedist reply on Mayıs 25th, 2008:

protez uygulanmasından fayda görebilirsiniz

merhaba ben 3 ay önce sağ kalçamdan iğne oldum ve iğne sağ siyatik sinire denk gelmiş bacağımın dizden aşası uyuştu hiç his yok ayağımı oynatamıyorum ve çok sancı veriyor doktorlar 2 sene bekleyelim kendiliğinden iğleşir diyorlar iğleşmezse kalıcıdır diyorlar. benim merak ettiğim şu kol bacak kopuyor bunu yerine dikiyorlar ve çalışıyor küçücük bir iğnenin açtığı yarayı tamir edemiyorlar. böyle bir mantık olabilirmi

Geri izlemeler

  1. Gelişimsel Kalça Çıkığı ( Displasizi ) | Ortopedist.org
Yorum Yazın

(gerekli)

(gerekli)


Site haberlerine e-posta ile üye olmak için tıklayınız...
rss to posta
Ortopedist.org haberlerine e-posta ile üye olmak için tıklayınız...